Week 1 – Antigua

Aangezien Antigua een koloniale stad is en dus in principe nog vrij Westers, viel de culture shock nogal mee.

Natuurlijk zijn er dingen anders, zoals het eten (superlekker trouwens), de winkeltjes, waar mensen gewoon ín hun winkeltje zitten, zonder toonbank of iets, de taal (duh), de supermarkt, die niet bestaat, mr in plaats daarvan van is er een gigantische doolhof van een markt waar je letterlijk álles kan vinden, de vulkanen die het stadje omringen (!!!), letterlijk heel het stadje bestaat uit rechte straten, kinderkopjes, en gekleurde gelijkvloerse huisjes.

Er is armoede, ja, en het is zichtbaar, ja, maar niet in schokerende hoeveelheden. Elke stad heeft zijn bedelaars, en waar mensen je in Parijs een mini-Eiffeltoren willen verpatsen, bots je hier om de vijf botten op iemand met een arm vol kettingen of een stapel hoeden.

Wat wel opviel was het aantal straatkraampjes, waar mensen ter plekke eten bereidden en verkochten. Hoewel het er altijd (meestal) wel goed uit zag, had ik precies toch niet zo’n zin in een hele week vol diarree en heb ik dus niets van hen gekocht.

Om dezelfde reden was kraantjeswater ook not done, en dit zelfs voor de locals. Ik wil eigenlijk niet weten wat er in dat water zit als zelfs zij allemaal enkel ‘agua purificada’ uit grote bidons, plastieken flesjes of zakjes (ja, zakjes) drinken.

Gelukkig, gelukkig, had ik een geweldige host-family waar ik mijn water kon bijvullen zoveel ik wilde. Ook eten kwamen ik en mij 3 Amerikaanse gastzussen niet te kort, want elke morgen, middag én avond kregen we een heerlijke, meestal zelfs warme, maaltijd voorgeschoteld. Mama Lucrecia en huishoudhulp (bij gebrek aan beter woord) Maria waren fantastische koks en echt schatjes.

Over het algemeen is de week vrij gelijkmatige verlopen, met ontbijt om 7u, Spaanse les met mijn leraar Humberto (echt ne geweldige mens) van 9-12u, middageten om 12:30, huiswerk maken met de meisjes in één van de vele cafeetjes, of de stad wat verder ontdekken. Avondeten om 18:30 terwijl de zon ondergaat (de evenaar is een stuk dichterbij hier!), en ’s avonds was gereserveerd voor relaxen & reisdagboek aanvullen.

Zaterdag was mijn vrije dag en natuurlijk kon ik de kans niet laten schieten om een tripje te maken dat je nu niet zomaar even overal maakt: het beklimmen van een vulkaan!

Pacaya is één van de drie actieve vulkanen in Guatemala. Heel veel meer dan een rokende krater en uit de grond crumbelende lava was er niet te zien, maar dat neemt niet weg dat het enorm indrukkenwekkend was!